Autorzy

Karl Brauchman (właść. Karl Wider von Brauchmann) - ur. 12.03.1896 w Genewie, zm. 7.12.1936 w Hamburgu. Szwajcarski pisarz, skandalista.

Zaczął pisać opowiadania już w wieku 12 lat. Początkowo publikował w lokalnej gazecie krótkie historie o Indianach, które tworzył na podstawie książek swojego ulubionego pisarza Karola Maya. W 1909 roku jego opowiadanie "Tipi" zostało wybrane najlepszym dziełem przeglądu Rocha Dea Wargha (w tłum.: ''Konkurs Opowiadań Etnicznych''). Po tym sukcesie Brauchmanem zainteresował się miejscowy wydawca Tito vel Imman. Współpraca z Immanem zaowocowała oficjalnym debiutem książkowym Brauchmana, powieścią "Spowiedź Rzeźnika" (wyd. 1910, Genewa, Imman Bucher).

Po "Spowiedzi Rzeźnika" Brauchman wszedł na salony szwajcarskich elit. Bardzo szybko przylgnęła do niego opinia awanturnika i skandalisty. Liczne romanse, używki i alkoholowe ekscesy zapewniły mu status ''persona non grata'' na większości przyjęć.

Jako szczyt ekscentryczności i grubiaństwa Brauchmana postrzegane jest jego zachowanie na Balu Sylwestrowym u premiera Szwajcarii, na który 22-letni Karl przyszedł wysmarowany byczym łojem i publicznie opowiadał, że "przebrał się za żonę premiera, która zwykle poci się jak świnia" [Cyt. za "Literatura Szwajcarska", pod red. Grażyny Wołoszki, PWN, 1985]. Za ten incydent Brauchman trafił do aresztu na trzy miesiące, gdzie napisał swą najsłynniejszą powieść ''Sycylijskie Radości''.

''Sycylijskie Radości'' przeszły do kanonu literatury jako mistrzowskie połączenie rozprawy religijnej i powieści barowo-awanturniczej. W pierwszej połowie XX w. były często cytowane i adaptowane przez inne gałęzie sztuki, m.in. powstała sztuka teatralna Uda Velsmonta "Easter Egg do Samsary: Sycylia".

Po ''Sycylijskich Radościach'' Brauchman nie napisał już żadnej książki, która by przez krytyków została tak pozytywnie oceniona. W latach 1920-1930 wydane zostały dwie powieści: ''Rozprawa chama i matki przeoryszy'' oraz ''Moja siostra jest jak drzewo'', jednak dość szybko czytelnicy i krytycy o nich zapomnieli. W 1931 roku Brauchman wydał jeszcze tomik wierszy ''Moja nerka i inne wiersze o miłości''.

Karl Brauchman zmarł na atak serca 7.12.1936 w schronisku dla bezdomnych w Hamburgu, gdzie ukrywał się przed wymiarem sprawiedliwości oraz ścigającym go od 1932 ojcem jego ówczesnej partnerki, 12-letniej Marii Persaldo.